گزارش صعود به قله قولي زليخا- بام استان کردستان

چهارشنبه 25 ارديبهشت 1397 ساعت 15 به همراه ايمان قجري به سمت کرج به راه افتاديم. يک ساعت و نيم بعد همنورد ديگرمان علي سليماني را از کرج سوار کرده به سمت ديواندره به راه افتاديم. در راه از شهرهاي قزوين، زنجان، حلب، بيجار و ديواندره گذشتيم. 18 کيلومتر بعد از ديواندره به سمت سقز به فرعي روستايي غرب جاده پيچيديم و بعد از طي مسير 47 کيلومتري و عبور از روستاهاي کلکان، ابراهيم آباد، شريف آباد، آب بره و ... و جاده خاکي به سمت روستاي بست و کمپ کوهنوردي چل چه مه که در بالاي روستا قراردارد رفتيم. ساعت 23 به کمپ رسيديم شام خورديم و در کمپ که مجهز به سيستم گرمايشي و سرويس بهداشتي و ... بود استراحت کرديم. مسئول کمپ آقاي حامد شکاري هستند که از قبل تلفني با ايشان هماهنگ شده بود. صبح ساعت 5:30 دقيقه از خواب برخواستيم و آماده شروع کوهپيمايي شديم. ساعت 6:10 صبح پنجشنبه 26 ارديبهشت 1398 کمپ به ارتفاع 1810متر را ترک کرده به سمت پاکوب بالاي پل چوبي رودخانه رفتيم و روي يال سوار شديم و شيب هاي کم و متوسط را روي يال طي کرديم. ساعت 7:45 صبح در ارتفاع 2350 و در کنار يک جويبار و درخت صبحانه خورديم. طبيعت سبز و گل هاي بهاري و جويبارهاي روان و پرنده هاي زيادي که در مسير مي ديديم لذت صعود را چندبرابر کرده بود. با ادامه پاکوب ساعت 10:15 در ارتفاع 2750متر به چشمه کاني چاوره ش که آب بسيار تميز و گوارايي داشت رسيديم. اين چشمه در دامنه قله شاهنشين قرار دارد. مسير گردينه بين دو قله را بالا رفتيم کمي برف کوبي جزيي داشت. در ساعت 11:15 به بالاي گردنه بين دو قله و ارتفاع 3000متر رسيديم. علي به علت احساس درد در ناحيه پا از صعود قله شاهنشين انصراف داد و کوله ها را به او سپرده در سمت غرب به سوي قله شاهنشين رفتيم. نقاب هاي برفي خطرناکي در جبهه شمالي قله شاهنشين وجود داشت. پس از حدود 40دقيقه پيمايش در ساعت 11:55 ظهر به قله شاهنشين به ارتفاع 3180متر  رسيديم. مناظر اطراف از شاهنشين فوق العاده زيبا بودند و حس مي کرديم قله هاي برفي در دوردست متعلق به کردستان عراق باشد. به سرعت به گردنه برگشتيم ساعت11:40بود که به گردنه رسيديم و بعد از اندکي استراحت در سمت شرق به سمت قولي زليخا حرکت کرديم. به آرامي حرکت مي کرديم و ساعت 13:45 ظهر به قله قولي زليخا به ارتفاع 3205متر رسيديم.

مسير فرود دره اي که زير قله هست در مسيرياب ويکي لاک نشان داده مي شد. ساعت14:30 فرود را از دره قولي زليخا آغاز کرديم. مسيري با برف و بهمن تخليه شده و شيب تند که در ميانه راه چند بار خطراتي را متوجه تيم کرد، دو بار در مسير برفي سر خورديم که خوشبختانه به خير گذشت. در اين دره پرشيب جاي پنجه هاي خرس هم ديديم که ابتدا تصور ميکرديم پاکوب يک کوهنورد است. در مسير رفت هم لاکپشت و مار سياه و نارنجي رنگي را ديده بوديم. شکست برف و چاله هاي بزرگي با ارتفاع 5متر برف فشرده هم در درده وجود داشت که نشان ناايمن بودن اين مسير بود. خلاصه ساعت 17:15 عصر به پايين دره رسيديم و در امتداد رودخانه پايين پرآب و خروشان پايين رفتيم و به جاده خاکي و کوهستاني رسيديم . يک خانواده با تراکتور به تفريح رفته بودند که در مسير برگشت مهمان تراکتور آنها شديم و پس از سه بار عبور از رودخانه پرآب و حدود 45دقيقه تراکتورسواري و همراهي با کردهاي عزيز منطقه ساعت 18:00 به کمپ چل چه مه رسيديم. آقاي شکاري که صبح با گروهي از اردبيل و تهران پيش از ما به قله زليخا رفته بودند بازگشته بود. با هم کمي از طبيعت و خطرات دره قولي زليخا سخن گفتيم و ساعت 18:30 روستاي بست را ترک و در جاده اي سبز و زيبا به سمت ديواندره حرکت کرديم. 

در ديواندره با نان کلانه که ناني با محتواي سبزي و پيازچه هست و با دوغ سرو مي شود پذيرايي شديم. کردهاي مهمان نواز با خونگرمي بسياري از ما استقبال مي کردند. با توجه به بازي پرسپوليس و پارس جم و نياز به اينترنت براي تماشاي مسابقه به بيجار رفتيم و در پارک شاهد کمپ کرده مسابقه فوتبال را تماشا و پس از قهرماني پرسپوليس در ليگ برتر استراحت کرديم. صبح جمعه عازم غار کتله خور شديم، از روستاي سيدان عبور کرديم و نان فتير خريديم. به سمت روستاي گرماب رفتيم و از روي رودخانه تالوار گذشتيم. پس از بازديد غار کتله خور(به معناي تپه خورشيد) به مرقد قيدار نبي رفتيم. از قيدار به معبد داش کسن(سنگ تراشيده) در نزديکي روستاي وير و سپس به تپه نور در سلطانيه و آرامگاه ملاحسن کاشي و گنبد و محوطه باستاني سلطانيه رفتيم و پس از آن در ساعت حدود 9شب تهران بوديم و يک برنامه بسيار خاطره انگيز با همنوردان عزيز به پايان رسيد.

نکات اين برنامه:

ارتفاع روستا 1800متر(نقطه مبدا) ، ارتفاع قله 3205متر بود. 36هزار گام و حدود 25 کيلومتر پيمايش داشتيم.

استفاده از جي پي اس در کوهستان منوط به اطمينان خاطر از ترک مسيرهاست.

مسير فرود ما شيب تندي بود و به ناچار ادامه مسير داديم و امکان تعويض مسير نبود. در زمستان و بهار اکيداً توصيه مي شود فرود از دره زير قله قولي زليخا انجام نگردد.

چشمه آب در ارتفاع2750متر با آب گوارا در دسترس است.

با توجه به بکر بودن کوهستان مراقبت از حيوانات و گياهان به منظور حفظ محيط زيست و حفظ سلامتي کوهنوردان امري ضروري است.

قله هاي کوهستان چلچمه متعدد هستند که سه تاي آنها در مجاورت هم قرار دارند شاهنشين(داراي تابلو)، گاوه لان(فاقد تابلو) و قولي زليخا(بلندترين قله چل چمه با تابلوي کوچک با رنگ تيره).

در هنگام بهار هم نبايد از نقاب هاي برفي و خطرات آنها غافل شد.

گزارش صعود به قله دماوند- بام ايران و استان مازندران

ساعت 14:00 روز 17 مرداد 1397(8august 2018) به همراه همنورد عزيزم علي سليماني از شرق تهران به سمت پلور حرکت کرديم، ساعت 15:45 به مجسمه کوهنوردي که به سمت دماوند اشاره داره رسيديم، آب معدني خريداري کرديم و جاده رو به سمت رينه ادامه مسير داديم. به پارکينگ محلي قبل از روستاي رينه که رسيديم ماشين را پارک کرديم. لباسها را تعويض و ساعت 16:30 با يک دستگاه جيپ آهو به همراه يک همنورد ايراني و يک کوهنورد خانم مجارستاني به نام ريتا به سمت گوسفندسرا راه افتاديم. ساعت 17:30 به گوسفندسرا رسيديم که رگبار باران شروع شد و به سرعت کوله ها را بسته بندي کرده و به قاطرچي تحويل داديم. ارتفاع گوسفندسرا حدود 3020 متر بود. نهايتا ساعت 17:45 پيمايش را به سمت بارگاه سوم آغاز کرديم. باران مي باريد و شدت آن باعث خيس شدن لباس ها و خنکي در ارتفاعات بالاتر شده بود. ساعت 20:30 دقيقه به بارگاه سوم رسيديم. اول شب بود و تگرگ مقداري کوهنوردان را غافلگير کرده بود. بارها را که گوشه اي رها شده بود پيدا کرديم و در کنار پناهگاه قديمي بارگاه سوم چادر را علم کرديم. برخي لباسها خيس شده بودند پس از تعويض لباس ها راهي گشتي شبانه در محيط بارگاه شديم. بارگاه خيلي شلوغ و بي نظم بود و حتي در راهرو ها کوهنورداني نشسته و دراز کشيده خوابيده بودند. براي صرف شام و استراحت به چادر بازگشتيم. ارتفاع محل استقرار ما در بارگاه رو چيزي حدود 4100 در خاطرم هست اما ثبت نکردم. ماکاراني رو داغ کردم و شام رو خورديم. عليرغم سر و صدا و نمناکي لباس ها در کيسه خوابها دراز کشيديم و خوابيديم. نيمه شب ستاره هاي درخشان و زيباي آسمان را مي شد در آسمان ديد و لذت برد.

با توجه به سرماي هوا و خشک نشدن لباس ها در صعود روز 18مرداد ترديد داشتيم. 8 صبح از چادر بيرون آمديم و لباس ها را براي خشک شدن در آفتاب پهن کرديم. از ساعت 4 بامداد به علت سر و صداي زياد تيم ها براي آمادگي صعود بدخواب هم شده بوديم. خلاصه صبحانه نيمرو خرما خورديم و تا 9:30 لباس ها خشک شدند. با علي مشورت کردم که صعود کنيم يا براي هم هوايي کمي تلاش کنيم، نهايتا با توجه به هشدار عزيزي مبني بر هواي خراب در روز آتي تصميم بر صعود شد. دير شده بود پس بايد تند و تيزتر مي رفتيم که براي برگشت به شب نخوريم. راس ساعت 10 صبح از بارگاه سوم به سمت قله به راه افتاديم. ساعت 12:45 در ارتفاع 5000متري و نزديکي آبشار يخي بوديم البته اين آبشار با مسير پيمايش ما فاصله داشت. ساعت حدود 15 به تپه گوگردي و 20 دقيقه بعد کنار حفره گوگردي رسيديم. ساعت 15:20 روز پنجشنبه مورخ 18 مرداد 1397 بر فراز بام ايران دماوند به ارتفاع 5671 متر يا دقيقتر 5609متر بوديم.

تا حدود ساعت 16 روي قله بوديم و عکس و فيلم ميگرفتيم. پس از آن فرود را آغاز کرديم و مسير رفته را بازگشتيم. به علت کمبود زمان مجبور به استفاد از شن اسکي شديم و حدود ساعت 19:30 به بارگاه سوم رسيديم. در مسير گروه هاي زيادي از تهران و شهرستان مي ديديم که برخي آشنا بودند از جمله دوستداران طبيعت و همنوردان پايتخت و گروهي از گيلان و مازندران و مشهد و ... موقع رسيدن به بارگاه ريتاي مجارستاني را ديديم که به علت سردرد ناشي از ارتفاع نتوانسته بود صعود داشته باشد. يکي از کوهنوردان هم دچار مشکل شده بود که هلي کوپتر هلال احمر براي انتقال ايشان آمده بود. تصميم گرفتيم شب را هم در بارگاه سوم بگذرانيم و بارش شهابي مردادماه را نظاره کنيم که چقدر اين صحنه زيبا بود.  صبح جمعه 19مرداد 9:45 به سمت گوسفندسرا راه افتاديم و پس از رسيدن به گوسفندسرا سوار يک دستگاه لندرور شديم و ساعت 12:45 در کنار ماشين در پارکينگ بوديم. در مسير برگشت از دوغ آبعلي غافل نشديم و حوالي 14:30 تهران بوديم و اين برنامه بيادماندني به پايان رسيد.

نکات برنامه:

برداشتن پوشاک سبک اضافه براي برنامه هاي دو روزه و بيشتر و ارتفاعات ضروري است.

به همراه داشتن پانچو و لباس گرم براي ارتفاعات بالاي 4000متر ايران در همه فصول حتي تابستان لازم است.

آمادگي جسماني در شرايط صعود بسيار موثر است من براي اين برنامه حدود 6ماه تمرين و پياده روي و کوهپيمايي مستمر داشتم. 

بسياري از کوهنوردان در ارتفاعات دچار علائم ارتفاع زدگي مي شوند که اين مساله براي من اتفاق نيوفتاد اما در ارتفا بالا فرم نفس کشيدن بايد تند تر باشد تا اکسيژن لازم به بدن برسد.

نصب چادر در محل باند هلي کوپتر کاري بسيار اشتباه بود که برخي افراد انجام داده بوند، هلي کوپتر براي نشستن در باند چند بار تلاش کرد و نهايتا مجبور به فرود شد اما چادرها را باد بالهاي هي کوپتر خراب کرد و هم افراد متضرر شدند و هم براي خلبان و هلي کوپتر خطرآفرين بود.

بارگاه و کمپ کوهنوردي محلي براي آسايش کوهنوردان خسته و استراحت آنهاست نبايد با داد و هوار همنوردانمان را صدا کنيم يا با خنده هاي بلند و رقص و شادي بي مورد کسي را آزرده خاطر کنيم. در مرام کوهنوردان آزار ديگران و مزاحمت براي آنها کاري قبيح و زشت است اميدوارم روزي برسد که شاهد اينگونه سر و صداهاي ناهنجار شبانه و ... در حل کمپ هاي کوهنوردي نباشيم.

هزينه هاي صعود دماوند در تاريخ ذکر شده به اين شرح است: حمل و نقل از پارکينگ تا گوسفندسرا رفت نفري 20هزار تومان و برگشت هم نفري 20 هزار تومان، حمل کوله با قاطر تا بارگاه سوم کوله اي 60هزار تومان، آب معدني در بارگاه 4000تومان و چاي 3000تومان، با احتساب تنقلات و هزينه هاي بنزين و ... نفري کمتر از 200هزار تومان هزينه کرديم.

 

گزارش صعود به قله برف انبار - بام استان قم

ساعت 5صبح روز 12 بهمن 1397 در قالب يک گروه 5نفره از تهران به سمت قم به راه افتاديم، پس از عبور از روستاي کهک و ساعت08:30 صبح به روستاي فردو رسيديم، پس از سه کيلومتر بعد از روستا به جاده خاکي فرعي مي رسيم که ما را در ميان باغات منطقه به ابتداي کوهپايه مي برد. ساعت 9:20 پيمايش را شرع کرديم، برف از سرما يخ زده بود. ساعت 10 به گوسفندسرا رسيديم و از يال غربي بالا رفتيم. بالاي يال باد عليرغم آفتابي بودن هوا باد شديد بود. مسير خود را روي يال از غرب به شرق ادامه داديم تا ساعت 11:30 به قله 3200 متري برف انبار رسيديم. عکس گرفتيم و به پناهگاه نوساز زير قله رفتيم. تا حدود ساعت 13:00 در پناهگاه مشغول صرف ناهار و گفتگو با ساير کوهنوردان بوديم. سپس فرود را آغاز کرديم. ساعت 14:40 به محل پارک ماشين رسيديم و به تهران بازگشتيم. در راه سوغاتي سوهان قم را تهيه کرديم. حدود ساعت 18:00 تهران بوديم.

نکات برنامه:
ارتفاع پای کار حدود ۲۶۰۰متر و ارتفاع قله حدود۳۲۰۰متر است.
مدت پیمایش حدود دوساعت صعود یک ساعت و نیم فرود است.
#پناهگاه روی قله تازه ساخته شده است.
چشمه های #آب در ابتدای #دره و محل#گوسفندسرا در دسترس است.
از قم ۴۰کیلومتر فاصله دارد، از #کهک و روستای#فردو عبور کرده و پس از طی مسافتی در حد سه کیلومتر از روستای فردو در #کوچه_باغ ها به سمت چشمه ها و استخرهای پای #کوه می رویم.
منظره کوههای اطراف دیدنی است بخصوص کوه#ویلیجیا در پشت قله و نزدیک نراق.
 

گزارش صعود به قله نايبند -بام استان خراسان جنوبي

ساعت ۲:۳۰دقیقه بامداد 20 بهمن 1397 با راهنما سراغ راننده کامیون ده تن رفتیم تا ما و #گروه_همنوردان رو به محیط بانی نایبند که حدود ۳۰کیلومتری با#روستای_نایبند فاصله داره ببره و از اونجا هم ۴کیلومتر جلوتر پای فنس های محیط زیست و شروع پیمایش پیاده مون کنه
ساعت ۴نایبند رو ترک کردیم و ۵:۳۰صبح#علی_آباد بودیم و وارد#منطقه_حفاظت_شده_نایبندان شدیم
۵:۴۵استارت زدیم و شیب های ریزشی و تند رو بالا رفتیم
در قسمتهایی از یالهای اول دست به سنگ شدیم
ساعت ۸:۳۰صبح پایین دره دوم صبحانه خوردیم و استراحت کردیم
ساعت ۱۰:۳۰دقیقه روی یال زین اسبی بالای شیب دوم هم توقف داشتیم، حدود ۱۲:۰۰ظهر بالای شیب سوم بودیم و عزم شیب چهارم و تراورس تا قله کردیم و نهایتا حدود ۱۳:۲۰ظهر قله بودیم
مجموع نفرات حدود ۲۶نفر بودیم که با راهنمایی آقای حسنخانی صعود کردیم، عکس گرفتیم و حدود ۱۴:۰۰فرود رو شروع کردیم
قبل از غروب پایینتر از شیب دوم بودیم که پای یکی از دوستان از ناحیه زانو دچار آسیب جدی شد و البته این عزیز با غیرت مثال زدنی خودش و همراهی دوستان به پای قله رسوند، تاخیر و توقف های متعدد و خطرناک بودن مسیر رفت سبب شد تا از مسیر دره و رودخانه برگردیم که طولانی ولی کم شیب تر بود
نهایتا پاسی از شب گذشته بود که به مبدا حرکت رسیدیم (حدود۱بامداد)
کامیون بنز مدت زیادی معطل شده بود و رفته بود، با سه نفر از همنوردان به سمت محیط بانی علی آباد به راه افتادیم و ۴کیلومتر مسیر رو در اوج خستگی نیم ساعته طی کردیم و کامیون رو که دیدیم جون گرفتیم، نهایتا حدود ۴و ۵بود که نایبند بودیم و یک برنامه سنگین با #تجربه های فراوان و ارزنده 
به پایان رسید.🌹(۲۰بهمن ماه ۱۳۹۷)
📍📍📍📍
نکات مهم:
ارتفاع محیط بانی علی آباد۱۴۵۰متر
ارتفاع پای کار۱۶۵۰متر
ارتفاع قله۳۰۰۵متر
چشمه آب ندارد
رودخانه خشک است
کل مسیر سنگهای ریزشی
فقط با مجوز #هیئت_کوهنوردی_طبس (آقای ابراهیمی که ازش ممنونم) و هماهنگی با محیط زیست طبس امکان صعود هست
صعود پاییزی و زمستانی توصیه میشه
هدلایت بسیار ضروری است
پناهگاه و جانپناه ندارد
آنتن موبایل فقط یکجا روی یال زین اسبی دارد و تا خود جاده نایبند دسترسی به آنتن موبایل ندارین
راهنما داشتن ضروری است چون مسیر پاکوب مشخص ندارد
خطر حیوانات وجود دارد ولی ما چیزی ندیدیم
زمان صعود حداقل ۷ساعت
زمان فرود خیلی کم نیست حداقل ۵ساعت
 

گزارش صعود به قله شيرباد - بام استان خراسان رضوي

صبح جمعه ۲۶بهمن ۹۷ساعت ۴:۳۰دقیقه از خیابان طبرسی مشهد به سمت #روستای_زشک که بعد از شاندیز و ابرده هستش به راه افتادیم،
بعد از زشک حدود ۱۱کیلومتر توی جاده#چشمه_قلقلی به سمت کوهستان ادامه مسیر دادیم که #قله_چمن یک و دو و سه سمت چپ جاده بود
توی مسیر برف یخ زده بود و دوبار ماشین رو هل دادیم تا عبور کردیم و پونصدمتری پارکینگ آخر دیگه پارکش کردیم.
دمای پای کار ۷-بود و ارتفاع پای کوه و شروع ۲۲۳۰متر بود
ساعت ۷:۰۰ صبح از کنار چشمه اول مسیر استارت زدیم و به سرعت شیب تند اول رو بالا رفتیم، حدود یک ساعت بعد باد شروع به وزیدن کرد و پناهگاه هم رخ نمود
ساعت۹:۱۵صبح وارد پناهگاه شدیم
دو برادر مشهدی عزیز همنوردم بودن
مصطفی و سعید بابایی عزیز که بابت راهنمایی هاشون سپاسگزارم ، توقف در حد نوشیدن چای و استراحت کوتاهی بود، شدت باد با افزایش ارتفاع بیشتر و بیشتر می شد
هوا صاف بود اما ذره های برف و یخ با باد شدید ما رو یکم اذیت میکرد، درست نقطه وسط قله و پناهگاه و بالای یال مشرف به #پیست_اسکی_شیرباد که به مسیر دولت آباد هم معروفه اوج باد شدید رو حس میکردم جوری که برای چند ثانیه روی سنگچین ها رو سفت چسبیدم که پرت نشم
پای قله پاکوبی نبود و برف یکدست که دیدم چند نفری بالای قله هستن
اونها از مسیر #بوژان نیشابور اومده بودن، بالاخره از پشت نقابهایی که کولاک و برف ساخته بود به قله #شیرباد بلندترین قله #رشته_کوه_بینالودو بلندترین ارتفاع استانهای خراسان جنوبی و رضوی و شمالی رسیدم
با رفقا کلی عکس و فیلم گرفتیم و برگشتیم پناهگاه، ساعت ۱۵:۰۰توی پناهگاه ناهار خوردیم و ۱۷:۰۰عصر هم پارکینگ مبدا صعود بودیم، یازده کیلومتر خاکی حدود یک ساعتی 
زمان برد و نهایتا حدود ۷:۰۰شب مشهد بودیم
جمع گام ها ۳۲۰۰۰
پیمایش ۲۲کیلومتر 📍📍📍
نکات این برنامه:
۴مسیر قله:زشک، دولت آباد، بوژان، خرو
چشمه در زمستان همان ابتدای مسیر قابل دسترسی است
مسیر دره و #چشمه_نهل بهمن خیز است و زمستانه نیست
شیب کوه دوجا بیشتره از ابتدای مسیر تا پناهگاه و حدود صدمتر قبل قله تا قله
شیرباد بخاطر بادهای شدید و همیشگیش به این نامه، پس لباسهای ضدباد و بادگیر کمک میکنه
اگر یه طناب واسه چندنفر تو زمستون داشته باشین واسه استفاده توی کولاک و باد خیلی بهتره
ماشین شاسی بلند راحت تر تا پای کوه میره🌹
 

گزارش صعود به قله يخچال - بام استان همدان

ساعت ۱بامداد روز پنجشنبه ۱۶اسفند۱۳۹۷ به همراه #گروه_کوهنوردان_ایران_زمین از میدان بهمن تهران به سمت همدان به راه افتادیم
ساعت۶:۳۰صبح در روستای مرادبیگ همدان از مینی بوس پیاده شدیم و با نیسان به بالای باغ ها و ابتدای مسیر صعود رفتیم، ساعت۷:۲۰صعود را از مسیر #دره_مرادبیگ آغاز کردیم
مسیر پوشیده از برف و یخ بود و رودخانه ای زلال در کنار پاکوب در جریان بود
ساعت ۹:۰۰صبح توقفی کوتاه در روبروی#جانپناه_ایزدی داشتیم و بعد شیب نسبتا تندی را به سمت پناهگاه پیمودیم
حدود ساعت ۱۱:۰۰صبح به#پناهگاه_صاحب_الزمان رسیدیم و بعد از استراحت و تجدید قوا #کوله_پشتی ها رو در پناهگاه گذاشتیم و سبک به سمت قله رفتیم
حدود ۱۳:۱۰پس از مقداری برف کوبی و در شرایط ابری و کمی باد به قله رسیدیم
زیر قله کمی شیب تند بود
بعد از گرفتن عکس و استراحتی کوتاه حدود ۱۳:۳۰فرود را آغاز کردیم و با سرعت بیشتر ساعت ۱۴:۱۰به پناهگاه رسیدیم
استراحت بیشتری کردیم و ناهاری صرف شد. 
حدود ۱۴:۴۵ به سمت مبدا حرکت کردیم و پس از عبور از شیب در برف هایی که گاه تا زانو را در برمیگرفت ساعت ۱۷:۰۰به نقطه شروع حرکت رسیدیم
با نیسان ها به همدان برگشتیم و نهایتا ۱۱:۰۰شب هم تهران بودیم
📍📍📍
قله یخچال از چندمسیر دره مرادبیگ، گنجنامه و سرکان صعود میشه
در کل مسیر یخشکن استفاده کردیم
قبل و بعد پناهگاه شدت باد محسوس است
شیب های تند قبل از پناهگاه و قبل قله هستند
پناهگاه تمیز اما کمی سرد است
منبع آبی در این فصل ندیدیم و بعد از رودخانه در دره دسترسی به آب چشمه وجود نداشت
یخچال از قلل #رشته_کوه_الوند است و بلندترین قله استان همدان، قله الوند نیز با فاصله ای از قله یخچال قرار دارد
📍📍📍
ارتفاع مبدا صعود ۲۳۵۰متر در دره مرادبیگ
ارتفاع جانپناه ایزدی در بالای دره حدود ۲۷۵۰متر
ارتفاع پناهگاه صاحب الزمان ۳۲۲۰متر
ارتفاع قله یخچال همدان ۳۵۸۰متر
 

گزارش صعود به قله بلقيس - بام استان زنجان

ساعت ۹شب چهارشنبه۱۱اردیبهشت ۱۳۹۸ از ترمینال غرب به سمت شهر تکاب به راه افتادیم، ۶صبح تکاب بودیم، با مینی بوس از مسیر۴۰کیلومتری روستای #اوغول_بیگ به روستای بابانظر و سپس به #روستای_قراولخانه رفتیم.
آقای نوبخت ترابی راهنمای محلی از ما استقبال نمود و به یک مدرسه که اتاقی برای اسکان داشت رفتیم.اسم این مکان #کمپ_کوهنوردی_افلاکی بود،#استاد_افلاکی هیمالیانورد از همین خطه و روستای آق بلاغ هستند، پس از صرف صبحانه و تعویض لباس ساعت ۸:۰۰ کوهپیمایی را از کنار رودخانه به سمت یال غربی دره شروع کردیم، در مسیر گلهای بهاری روییده بود، برف در حال ذوب شدن بود و گام برداری ما را کمی آهسته تر کرد، از ارتفاع ۳۰۰۰متر برفکوبی داشتیم چون ظاهرا در سال جدید ما گروه دوم بودیم که صعود میکردیم.دیوارهای #قلعه_بلقیس را که برف پوشانده بود از دور هم مشخص بودند، با سرپرستی آقا مجید دلنوا @delnava.majid و همراهی اعضای باشگاه#باشگاه_کوهنوردی_سلام_همنورد ساعت ۱۲:۳۰ بر روی قله بودیم، پس از تهیه عکس و فیلم فرود در ساعت ۱۳:۰۰ آغاز شد، هوای آن روز صاف و گاهی ابری با وزش ملایم باد بود.
پس از استراحتی کوتاه در مسیر بازگشت برنامه راس ساعت ۱۶:۰۰با رسیدن به روستای قراولخانه پایان یافت. پس از ناهار و استراحت به مکانهای دیدنی منطقه رفتیم.

برخي نکات برنامه:
📍📍📍
چشمه کوچکی بر یال جنوب غربی وجود داشت اما آب منطقه املاح زیادی دارد و راهنما توصیه کرد استفاده نشود
هنوز برف سنگینی زیر قله وجود داشت
سنگ ها وقتی گرم میشوند برفهای اطرافشان ذوب میشود در حالیکه روی سطح برف چیزی مشخص نیست پا که میگذاری فرو میروی پس بهتره از سنگها کمی فاصله بگیریم و روی برف عبور کنیم.

گزارش صعود به قله دومير -بام استان مرکزي

ساعت 5 عصر روز 19ارديبهشت 1398 از تهران به سمت شهر نراق راه افتاديم، ساعت20:30 غروب براي افطار به منزل دوست خوبم جناب قجري رسيدم و پس از صرف افطار و چاي غذاي لذيذي را زير باران در حياط خانه تهيه و شام خورديم و خوابيديم. صبح ساعت 5صبح پنجشنبه 20 ارديبهشت بيدارباش زدم و ساعت5:20 صبح به سمت روستاي مزوش که حدود 30کيلومتر با نراق فاصله داشت راه افتاديم. در ابتداي روستا جاده خاکي وجود داره که به سمت معدن ميره و يه تابلو هم هست که سمت چپ رو نشون ميده ما هم از اين مسير رفتيم. ساعت6:15صبح با رسيدن به کانکس هاي معدن پس از گذشتن از جاده اي که زياد هموار نبود کار رو آغاز کرديم. از روي جي پي اس يکي از دوستان به سمت يال رفتيم که يال شمال غربي محسوب ميشه، تا ساعت 8:15 چند شيب تند رو روي يال رفتيم اما با توجه به مه غليظ ارتفاع کم کرديم و به دره سرازير شديم. شيب دره رو در برفي نرم با برفکوبي تقريبا سنگين بالارفتيم. ساعت10:10روي گرده سنگي شمالي بوديم و ساعت 11:00 به همراه همنوردان علي سليماني، حسام پوراميني و ايمان قجري به قله 3505متري دومير رسيديم. پس از تهيه عکس و فيلم و کمي استراحت از يال غربي فرود را آغاز کرديم. در مسير گروه دوستداران طبيعت و کوهنوردان ايران زمين از تهران را ديديم و ديداري تازه شد. مسير برگشت سنگلاخي بود. ساعت 14:00 به محل پارک خودرو رسيديم و پس از صرف ناهار به نراق برگشتيم. از نرق به نياسر رفتيم و گل و گلاب خريديم و حدود9شب تهران بوديم.

نکات برنامه:

24اسفند سال گذشته به خاطر برف و بوران شديد صعودي ناموفق به دومير داشتيم و تا ارتفاع 2800متر رفته بوديم. اين بار با ياري خدا و هواي مطلوب صعودي دلچسب رقم خورد.

مسير معمول صعود از يال غربي و فرود از دره مي باشد.

در ابتداي دره چشمه آب وجود دارد. يالها به گرده هاي سنگي منتهي مي شوند که نيازمند کمي احتياط براي عبور است به خصوص يال شمالي.

بهترين فصل صعود قله دومير بهار و تابستان و پاييز است و زمستان به علت بارش و کولاک و باد سرد شديد شرايط خاص خود را دارد. 

براي شناسايي مسير حتما شرح صعود و نظرات ذيل ترک ها و مسيرهاي ثبت شده رد سايتهايي مثل ويکي لاک را بخوايند و اگر نظري نبود در آن ترک ترديد هست و کمي جستجوي بيشتري انجام دهيد.

ترک مسير متعلق به گروه حوزوي آفاق فاقد اعتبار و ناشي از عدم تشخيص صحيح مسير است که حدو يک ساعت زمان از تيم ما اتلاف نمود.

گزارش صعود قله پراو- بلندترين قله استان کرمانشاه

گزارش صعود به قله پراو(شيخ علي خان)- بام استان کرمانشاه

 ساعت ۹ شب چهارشنبه28 فروردین ۱۳۹۸ به همراه  ۱۱ نفر اعضای باشگاه سلام همنورد با اتوبوس از ترمينال غرب به سمت کرمانشاه به راه افتاديم، ساعت 6 صبح به روستاي چالابه در 15 کيلومتري کرمانشاه رسيديم، مشخصه اين منطقه وجود يک کارخانه سيمان در جلوي کوهستان پراو است. ساعت 6:15 دقيقه از درب نگهباني محيط باني پياده روي شروع شد و حدود 6:40 دقيقه پاي کوه بوديم. شيب کمي را بالا رفتيم و بعد از مسير پاکوب و ميان صخره ها از شيب تندتري بالا رفتيم. خورشيد آرام آرام بالا آمد و هواي خنک و صاف صبحگاهي با نور و سبزي درختان و منطقه عجين شد. پس از رسيد ن به بالاي شيب اول حدود 100متر ارتفاع کم کرديم و وارد دره اي که چشمه دوزه ري در آن بود شديم. ساعت 8:10 در کنار چشمه دوزري براي صبحانه و استراحت به مدت 40 دقيقه توقف کرديم. سپس از کنار سنگي بزرگ که به خرسنگ معروف بود مسير پاکوب را به سمت شيب بعدي ادامه داديم. از نيمه راه شيب تند و تندتر شد و برف زمين را پوشانده و آثار بهمن روي اين شيب مشخص بود. پس از عبور از اين شيب در ساعت 11:00 به تابلوي قرمز رنگ خسته نباشيد يک رسيديم و با کمي استراحت آماده حرکت به سمت شيب بيولوژي(به علت بهمن گير شدن تعدادي از دانشجويان بيولوژي اين شيب به بيولوژي معروف است که پرشيب و بهمن خيز است) به راه افتاديم. ساعت 12:40 دقيقه بود که در بالاي شيب بيولوژي و با طي مسافتي کوتاه به پناهگاه پراو رسيديم. دهانه ورودي غار معروف پراو در چند ده متري اين پناهگاه قرار دارد که کاملا پوشيده از برف بود. تا قله فقط يک پيمايش شيب تند ديگر باقي بود. استراحت در پناهگاه کوتاه بود. ساعتي بعد و راس ساعت 13:45 بر فراز قله پراو بوديم. عکس گرفتيم و آقايان آرش لطف اللهي، فرسان چابکي و آقا مصطفي بنر خير مقدمي تهيه کرده بودند و اعضاي تيم را مورد لطف قرار دادند. فرسان عزيز هفته گذشته تابلوي قله را با رنگ قرمز زيرکاري کرده بود و با اسپري زرد دوباره به رنگ زرد درآورد، من هم در اين کار سهيم شدم. هوا کمي مه و برفي شد. در مسير بازگشت استراحتي طولاني تر در پناهگاه داشتيم و سپس ارتفاع کم کرديم. در مسير بازگشت از جانپناه غار يک شبه هم بازديد کرديم، البته غار يک شبه کوچکتر از اين جانپناه و بالاتر قرار داشت. ساعت 17:20دقيقه مجددا در کنار چشمه دوزه ري بوديم. باران هم آمده و هوا لطيف بود. سه مسير براي بازگشت وجود داشت يک مسير عشايري با شيب کمتر، مسير رفت که صبح رفتيم و مسير تنگه تاف که طبيعت زيبايي داشت و حدود 1.5ساعت بيشتر طول کشيد. مسير تنگه تاف را رفتيم و ساعت 20:30 دقيقه کنار نگهباني به ميني بوسي که منتظر ما بود رسيديم.

نکات اين برنامه:

طبيعت اين منطقه در فروردين و ارديبهشت بسيار زيبا و هوا مطبوع است.

ارتفاع پاي کار 1500متر، ارتفاع چشمه دوزه ري 2190 متر و ارتفاع تابلوي خسته نباشيد يک 2810 متر و ارتفاع پناهگاه 3080متر و ارتفاع قله حدود 3400متر بود.

مسير شامل شيب هاي تند و در 4 قسمت تقسيم ميشه، از پاي کار در دشت چالابه تا بالاي تنگه چشمه دوزه ري، از چشمه تا تابلوي خسته نباشيد ، شيب بيولوژي ، پناهگاه تا قله

چشمه آب فقط در چشمه دوزه ري در دسترس بود و آب گوارايي داشت.

براي پايين آمدن از کوه در شيب هاي تند اگرچه اسکي نشسته کاري سريع است اما غيراصولي و خطرناک بوده و از جهاتي باعث زحمت برف کوبي مجدد نفرات پشت سر در فرود نيز مي گردد.

گزارش صعود به قله تفتان - بام استان سيستان و بلوچستان

گزارش صعود به قله تفتان(چهل تن يا ماده کوه)- بام استان سيستان و بلوچستان –ارتفاع 4050متر

 صبح روز یازدهم فروردین ۱۳۹۸ به قصد صعود قله تفتان ساعت ۵:۳۰  صبح  از کنار اردوگاه  دره گل  به همراه سه نفر از جمله راهنما آقای رحمان کردی به راه افتادیم  بعد از عبور از کنار رودخانه که آبی زلال در آن جریان داشت به رودخانه ای خشک و  و یک تنگه رسیدیم ساعت ۶:۳۰ از این مسیر دست به سنگ عبور کردیم.  و سپس در بستر رودخانه خشک و در مسیری کم شیب پیمایش نمودیم ساعت ۷:۲۰ به ابتدای يک شيب در سمت چپ حرکتمان رسيديم.   بعد از پیمایش این شیب  در ساعت ۸:۳۰ به پناهگاه صبح رسیدیم.  پس از ۴۵ دقیقه استراحت از مسیر پاکوب به سمت قله به راه افتادیم شیب مسیر بیشتر و ارتفاع صعود شده افزایش پیدا می کرد.  امسال بارش برف  و یخ زدگی مسیر کمی کار را سخت تر نموده بود. ساعت ۱۱:۳۰ به حفره گوگردی  تفتان رسیدیم پس از تهیه عکس و فیلم به سمت تابلوی نصب شده بر قله حرکت کردیم و سپس با اندازه گیری ارتفاع قله که عدد ۳۹۲۷ را نشان می داد به سمت تخته سنگی بالاتر حرکت کرده و دور کاسه قله را پیمایش کردیم.  نام دیگر قله تفتان چهل تن یا ماده کوه است.  دو قله نرکوه و  صبح در مجاورت این قله قرار دارند.  ساعت ۱۲:۲۰ فرود را شروع کردیم.   ساعت ۱۴ و ۳۰ مجدداً به پناهگاه صبح رسیدیم پس از یک ساعت استراحت مسیر رفته را برگشتیم و ساعت ۱۸ به اردوگاه دره گل رسیدیم و برنامه به پایان رسید.  ارتفاع پای کار ۲۴۸۰ متر و ارتفاع قله حدود4000 متر بود.  پناهگاه  صبح  دارای دو ساختمان است که یکی از آنها قابل استفاده است و دیگری هنوز تکمیل نشده است.  بهترین فصل صعود پاییز زمستان و ابتدای بهار است.  در کنار پناهگاه چشمه آب گرمی قرار دارد.  در ابتدای مسیر و در کنار اردوگاه دره گل نیز چشمه آب آشامیدنی وجود دارد.  آب رودخانه حاوی گوگرد و املاح دیگر است و  آشامیدن آن  برای سلامتی مضراست.  مجموع پیمایش حدود ۴۰ هزار گام  و بیست و هفت و نیم کیلومتر بود.

گزارش صعود به قله سلطان سبلان- بام استان اردبيل

 گزارش صعود قله سلطان سبلان-  ارتفاع ۴۸۱۱ متر - تاریخ  صعود  ۲۷ و 28 تیرماه ۱۳۹۷

ساعت پنج عصر روز بیست و هفت تیر به همراه دو همنورد علی سلیمانی و محمد سرابی از تهران  به سمت مشکین شهر به راه افتادیم. ساعت ۱:۳۰ دقیقه بامداد به آبگرم شابیل  از توابع شهر لاهرود مشکین شهر رسیديم.  پس از استراحت ساعت ۷:۳۰ صبح روز پنجشنبه ۲۸ تیر ۹۷ با یک دستگاه  لندرور  سمت پناهگاه سبلان به راه افتاديم.  ماشين در راه خراب شد و با تاخير ساعت 9:45 دقيقه صبح  به پناهگاه رسیديم.   راس ساعت 10  پیمایش را آغاز کرديم. تابلوی پناهگاه ارتفاع ۳۷۰۰ متر را نشان مي داد.

فروش ساعت دوازده در ارتفاع چهار هزار و ۱۲۸ متری توقف کرده و استراحت کرديم.   یکی از همنوردان کمی احساس ناراحتی داشت و تاخیر   داشتیم.  ساعت15 عصر سنگ محراب در ارتفاع ۴۷۰۰ متر رسیديم.  پس از پیمایش کوتاه در برف و یخ ساعت ۱۵ و ۳۰ به دریا چه قله سلطان از رشته کوه سبلان رسيديم. از صخره هاي اطراف دریاچه بالا رفتیم فیلم و عکس تهیه نموده پس از صرف ناهار حدود ساعت ۱۶ و ۳۰ دقیقه ورود را شروع کردیم. حدود ساعت20:00 و  قبل از  تاریک  شدن هوا  به پناهگاه رسیديم.  در مسیر برگشت هوای قله ابری و بارانی شد.  با لندرور ديگري  به سمت  ساختمان آبگرم شابیل به راه افتادیم.  ساعت 21:15 دقيقه  به آب گرم رسیديم و  این برنامه خاتمه يافت.  پس از آبتني در ابگرم شابيل که خستگي را از تن ما بيرون آورد به اردبيل رفتيم و با نصب چادر تا صبح استراحت کرديم. صبح روز بعد از مسير گردنه حيران به سمت تهران آمديم و با استفاده از طبيعت زيباي شمال و جاذبه هايي نظير تالاب استيل آستارا و جنگل و ساحل گيسوم عصر روز جمعه به تهران رسيديم.

نکات برنامه:

نام قله سلطان از کوهستان سبلان است که به قله سبلان معروف شده است.

در پناهگاه امکان تهيه آب وجود دارد ولي بهتر است آب آشاميدني از محل آبگرم شابيل يا قوتورسويي تهيه شود.

ارتفاع آبگرم شابيل حدود 2900 متر و ارتفاع قله 4811 متر است. پناهگاه در ارتفاع 3700متري قرار دارد.

از ارتفاع 4600متر باد کمي شديد بود. در مورد سنگ محراب داستانهايي مطرح است که کوهنوردان براي هم نقل مي کنند. قله سبلان تابلوي مشخصي ندارد و سمت شرق درياچه بالاي صخره ها قرار دارد.

با توجه به وسايل حمل و نقل و جاده اي که تا پناهگاه ساخته شده امکان صعود يک روزه قله فراهم است.