ساعت 5 عصر روز 19ارديبهشت 1398 از تهران به سمت شهر نراق راه افتاديم، ساعت20:30 غروب براي افطار به منزل دوست خوبم جناب قجري رسيدم و پس از صرف افطار و چاي غذاي لذيذي را زير باران در حياط خانه تهيه و شام خورديم و خوابيديم. صبح ساعت 5صبح پنجشنبه 20 ارديبهشت بيدارباش زدم و ساعت5:20 صبح به سمت روستاي مزوش که حدود 30کيلومتر با نراق فاصله داشت راه افتاديم. در ابتداي روستا جاده خاکي وجود داره که به سمت معدن ميره و يه تابلو هم هست که سمت چپ رو نشون ميده ما هم از اين مسير رفتيم. ساعت6:15صبح با رسيدن به کانکس هاي معدن پس از گذشتن از جاده اي که زياد هموار نبود کار رو آغاز کرديم. از روي جي پي اس يکي از دوستان به سمت يال رفتيم که يال شمال غربي محسوب ميشه، تا ساعت 8:15 چند شيب تند رو روي يال رفتيم اما با توجه به مه غليظ ارتفاع کم کرديم و به دره سرازير شديم. شيب دره رو در برفي نرم با برفکوبي تقريبا سنگين بالارفتيم. ساعت10:10روي گرده سنگي شمالي بوديم و ساعت 11:00 به همراه همنوردان علي سليماني، حسام پوراميني و ايمان قجري به قله 3505متري دومير رسيديم. پس از تهيه عکس و فيلم و کمي استراحت از يال غربي فرود را آغاز کرديم. در مسير گروه دوستداران طبيعت و کوهنوردان ايران زمين از تهران را ديديم و ديداري تازه شد. مسير برگشت سنگلاخي بود. ساعت 14:00 به محل پارک خودرو رسيديم و پس از صرف ناهار به نراق برگشتيم. از نرق به نياسر رفتيم و گل و گلاب خريديم و حدود9شب تهران بوديم.

نکات برنامه:

24اسفند سال گذشته به خاطر برف و بوران شديد صعودي ناموفق به دومير داشتيم و تا ارتفاع 2800متر رفته بوديم. اين بار با ياري خدا و هواي مطلوب صعودي دلچسب رقم خورد.

مسير معمول صعود از يال غربي و فرود از دره مي باشد.

در ابتداي دره چشمه آب وجود دارد. يالها به گرده هاي سنگي منتهي مي شوند که نيازمند کمي احتياط براي عبور است به خصوص يال شمالي.

بهترين فصل صعود قله دومير بهار و تابستان و پاييز است و زمستان به علت بارش و کولاک و باد سرد شديد شرايط خاص خود را دارد. 

براي شناسايي مسير حتما شرح صعود و نظرات ذيل ترک ها و مسيرهاي ثبت شده رد سايتهايي مثل ويکي لاک را بخوايند و اگر نظري نبود در آن ترک ترديد هست و کمي جستجوي بيشتري انجام دهيد.

ترک مسير متعلق به گروه حوزوي آفاق فاقد اعتبار و ناشي از عدم تشخيص صحيح مسير است که حدو يک ساعت زمان از تيم ما اتلاف نمود.